Arbatel de magia veterum

APHORISMORVM SEPTENA prima.

APHORISMVS I.

QVI vult secreta scire, secreta secretè sciat custodire, & reuelanda reuelet: sigillanda sigillet: & sacrum non det canibus, nec margaritas proijciat ante porcos. Hanc legem obserua, & aperientur tibi oculi mentis ad intelligenda secreta, & audies tibi diuinitùs reuelari quicquid animus tuus desiderauit. Habebis etiam prompta Angelorum Dei, & Spirituum in natura ministeria obsequentiora, quàm vllus animus humanus desiderare possit.

APHORISMVS II.

In omnibus inuoca nomen Domini, & sine inuocatione DEI per vnigenitum filium nihil suscipias ad cogitandum vel faciendum. Vtere autem Spiritibus tibi datis ac attributis tanquam ministris, sine temeritate & præsumptione, cum debita reuerentia erga Spirituum dominum, tanquam legatis Dei: & quod reliquum est vitæ, pacificè perages ad Dei honorem, & tuam ac proximi vtilitatem.

APHORISMVS III.

Viue tibi & Musis, multitudinis amicitias vita: Temporis sis auarus: omnibus beneficus: vtere donis tuis: vocationi inuigila: Verbum Dei nunquam recedat ab ore tuo.

APHORISMVS IIII.

Obtempera benemonentibus: Fuge procrastinationem omnem: ad constantiam & grauitatem in dictis & factis tuis te assuefac: Tentationibus tentatoris resiste per verbum Dei: Fuge mundana, cœlestia quære: Non innitaris prudentiæ tuæ, sed in omnibus ad Deum respice, secundum Scripturæ sententiam. Cùm nescimus quid faciamus, ad te Deus eleuamus oculos nostros, & à te expectamus auxilium. Vbi enim humana nos destituunt præsidia, ibi Dei affulget auxilium. Secundum Philonis dictum.

APHORISMVS V.

Diligas Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, ex omnibus viribus tuis, & proximum sicut te ipsum, & Dominus te custodiet tanquam pupillam oculi sui; & ab omni malo liberabit, ac te replebit omni suo bono, nihilque desiderabit anima tua, cuius non compos sis futurus, modò tibi ad salutem corporis & animi contulerit.

APHORISMVS VI.

Quicquid didiceris, frequenter repete, & menti tuæ infige, & multum discas non multa: quia animus humanus non potest omnibus par esse, nisi diuinitus quis regeneratus sit. Huic nihil est tam arduum, aut tam multiplex cui par esse non possit.

APHORISMVS VII.

Inuoca me in die tribulationis, & exaudiam te, et honorificabis me, dicit Dominus. Omnis autem ignorantia est tribulatio animi. Inuoca ergo in ignorantia tua Dominum, & exaudiet te: & memento, vt honorem tribuas Deo, ac dicas cum Psalmista: Non nobis Domine non nobis, sed nomini tuo da gloriam.

SEPTENA Secunda.

APHORISMVS VIII.

Sicut Scriptura testatur, quòd Deus imponit nomina rebus aut personis, & simul cum illis etiam ibidem vires & officia quædam distribuit de thesauris suis: ita characteres & nomina constellata non habent vires ratione figuræ vel pronunciationis, sed ratione virtutis seu officij, quæ Deus vel natura ad tale nomen vel characterem ordinauit. Nulla enim est virtus vel in cœlo, vel in terra, vel in inferno, quæ non descendat à Deo, quo non fauente nihil quod habet, dare, & in actum traducere potest.

APHORISMVS IX.

Sapientia summa ea est, quæ in Deo: deinde in creaturis Spiritualibus: postea corporalibus: quartò in natura & rebus naturalibus. Hæc longo interuallo sequuntur Spiritus Apostatæ & reseruati extremo iudicio. Sextò ministri pœnarum in inferno, & obedientes Deo. Septimò infimum locum Pygmæi tenent, & qui in elementis & elementatis habitant. Omnes differentias sapientiæ creatoris & creaturæ cognoscere ac discernere conuenit, vt quid in nostrum vsum de vnaquaque desumere debeamus, certò nobis constet, & quomodo id fiat reuera sciamus: siquidem omnis creatura ad vtilem finem naturæ humanæ condita est, & in eius ministerium, sicut sacræ testantur literæ, ratio, & experientia.

APHORISMVS X.

Deus Pater Omnipotens Creator cœli & terræ, visibilium omnium & inuisibilium in sacris literis seipsum conspiciendum proponit: & tanquam pater qui tenerè suos filios amat, docet nos quid sit vtile, quid non, quid fugiendum, quid amplectendum: deinde etiam nos summis propositis beneficijs corporalibus & æternis ad obedientiam allicit, ac propositis pœnis ab ijs, quæ nobis vtilia non sunt, deterret. Tu igitur sacras literas nocturna versato manu versato diurna, vt sis in præsentiarum & ad omnem æternitatem fœlix & beatus. Hoc fac & viues, quod te sacræ docuerint paginæ.

APHORISMVS XI.

Numerus quaternarius est Pytagoricus, & primus quadratus: ergo hic ponemus fundamentum omnis sapientiæ, pòst DEI reuelatam sapientiam in Sacris literis, & ad considerandum in natura propositum.

Constitue ei, qui totus ex Deo pendet, omnis creaturæ sapientiam inseruire et obedire, seu volenti siue nolenti, vel volentes, vel nolentes. Ac in hoc Dei elucescit omnipotentia. In hoc igitur CARDO REI consistit, VT VELIMVS nobis creaturam inseruire: & sciamus volentes nobis inseruire à nolentibus discernere: ac vt cuiusque sapientiam et officia nobis accommodare discamus. Hæc ars non nisi Diuinitùs traditur, [cuià?] vult Deus sua secreta reuelat, cui non vult aliquid de suis thesauris largiri, is inuito Deo vi nihil abstulerit.

Ergo rectè [τὴν πνευματικὴν ἐπιστήμην?] à solo petamus Deo, qui nobis ea clementer impartiet. Qui enim nobis filium dedit, & pro Spiritu Sancto suo orare nos iussit, quantò magis nobis totam creaturam, visibilia et inuisibilia subijciet QVICQVID PETIERITIS, ACCIPIETIS. Videte ne donis Dei abutamini, & omnia vobis cooperabuntur ad salutem. Et ante omnia in hoc inuigilate, vt nomina vestra scripta sint in cœlo, hoc leuius est quòd vobis spiritus obedient. Sicut Christus monet.

APHORIS. XII.

In Actis Apostolorum inquit Spiritus Petro post visionem: Descende, & noli dubitare, quia ego misi eos, cùm accerseretur à Cornelio Centurione.

Hoc modo vocali verbo omnes tradebantur disciplinæ per Sanctos Dei angelos, sicut ex Ægyptiorum patet monumentis. Et hæ postea humanis sunt deprauatæ opinionibus, & impulsu malorum Spirituum, qui zizanias seminant in filios diffidentiæ, sicut manifestum est ex Diuo Paulo & Hermete Trismegisto. Et non est alia INSTAVRANDI ARTES RATIO, quàm ex doctrina Sanctorum Dei spirituum: quia vera fides est EX AVDITV. Quod autem de veritate sis certus, neque dubites, an spiritus qui tecum loquitur, vera an falsa pronunciet, dependet ex fide tua in Deum, vt cum Paulo dicas, Scio cui confido. Si nullus passerculus potest cadere in terram sine voluntate Patris, qui in cœlis est, quantò magis ô modicæ fidei te non patietur Deus decipi, si à Deo dependes, & illi soli adhæres?

APHORIS. XIII.

Viuit Dominus, et omnia quæ viuunt in ipso viuunt. Et est verè IEHOVAH, qui dat vniuersis vt sint quod sunt, & solo verbo vocali per filium de nihilo produxit omnia quæ sunt, vt sint. Is vocat omnes stellas, omnem militiam cœli nominibus suis. Cui ergo Deus reuelauerit NOMINA CREATVRARVM, is sciet veras vires, & rerum naturas: ordinem & politiam totius creaturæ visibilis et inuisibilis. Reliquum etiam est, vt à Deo potestatem accipiat producendi vires, in natura & vniuersa creatura recondita de potentia in actum: de tenebris in lucem. SCOPVS igitur tuus esse debet, vt spirituum nomina teneas, hoc est officia & potestates eorum: & vt à Deo illi tibi in ministerium subijciantur seu addicantur. Sicut RAPHAEL attributus fuit Tobiæ vt parentem sanaret, ex periculis liberaret filium, & ei vxorculam suam adduceret. Ita MICHAEL Dei fortitudo, populum Dei gubernat. GABRIEL Dei nuncius missus fuit Danieli, Mariæ, Zachariæ Iohannis Baptistæ patri. Et tibi petenti datus est, qui te doceat, quæ animus tuus desiderauerit in rerum natura. Huius vtaris ministerio cum metu & tremore creatoris tui, redemptoris tui, & sanctificatoris tui, Patris videlicet, Filij & spiritus S. & noli vllam occasionem prætermittere discendi, et vocationi tuæ inuigilandi: & nihil rerum necessariarum desiderabis.

APHORISMVS XIIII.

Viuit anima tua in æternum per eum qui te creauit. Inuoca igitur Dominum Deum tuum, & illi soli seruias. Hoc feceris, si perpendas ad quem finem à Deo conditus sis, & quid Deo quid proximo tuo debeas. DEVS à te requirit animum, vt honores filium, & filij verbum custodias in corde tuo. Hunc si honoraueris, iam fecisti voluntatem Patris tui qui in cœlis est: PROXIMO officia humanitatis debes: & vt omnes ad te confugientes ad honorandum filium adducas: Hîc sunt lex & prophetæ. IN TEMPORANEIS debes Deum tanquam patrem inuocare, vt tibi det omnia huius vitæ necessaria: Proximum verò de donis Dei iuuare debes, siue illa sint spiritualia, seu corporalia bona.

Sic igitur orabis.

Domine Cœli & Terræ omnium visibilium & inuisibilium conditor & creator: ego indignus, te iubente, te inuoco per filium tuum vnigenitum Dominum nostrum Iesum Christum, vt des mihi spiritum Sanctum tuum, qui me in veritate tua dirigat ad omne bonum tuum. AMEN.

Quia verò desiderio desidero artes huius vitæ, & necessarias nobis perfectè cognoscere, quæ immersæ sunt tantis tenebris & conspurcatæ infinitis humanis opinionibus, vt ego videam, me meis viribus nihil in ijs assequuturum te non docente: da mihi vnum de spiritibus tuis, qui me doceat ea, quæ vis nos discere & cognoscere, ad laudem & honorem tuum & vtilitatem proximi. Da mihi etiam cor docile, vt quæ me docueris facilè percipiam & in mentem meam recondam inde proferenda, tanquam de tuis inexhaustis thesauris ad omnes vsus necessarios: & da mihi gratiam, vt tantis donis tuis humillimè cum metu & tremore vtar, per Dominum nostrum IESVM CHRISTVM cum Sancto Spiritu tuo, Amen.

SEPTENA TERTIA.

Aphorismus XV.

Spiritus Olympici dicuntur illi, qui in Firmamento & in Astris Firmamenti habitant, & horum officium est FATA decernere, & Fatales casus administrare, quatenus id Deo placuerit & permiserit: sic nulli neque malus Dæmon, neque malum fatum, qui sedet in adiutorio altissimi, nocuerit. Quilibet verò Olympicorum Spirituum hoc docuerit aut effecerit, quod eius Astrum, cui addictus est, portenderit, tametsi sine permissione diuina nihil de potentia ad actum deduxerit. Solus enim DEVS est, qui & posse & efficere illis dat: Deo conditori omnium parent supercœlestia, Cœlestia, sublunaria & infernalia. Ideo in hoc incumbe, vt DEO DVCE, quæ suscipis, suscipias, & OMNIA OPTATVM ET FELICEM SORTIENTVR FINEM, quemadmodum totius mundi testatur historia, & quotidiana ostendit experientia. Pijs pax: Impijs non est PAX, dicit Dominus.

APHORIS. XVI.

Septem sunt gubernatores seu officiorum differentiæ Olympi, quibus Deus voluit vniuersam hanc mundi machinam administrari. Visibilia autem eorum Astra sunt ARATRON, BETHOR, PHALEG, OCH, HAGITH, OPHIEL, PHVL. Olympico sermone. Quilibet præterea sub se habet militiam Firmamenti multiplicem.

ARATRON præest prouincijs visibilibus XXXXIX.

Vt sint Olympi prouinciæ. CLXXXVI in vniuersum, in quibus suam politiam septem gubernatores administrant, quæ omnia in ASTRONOMIA GRATIÆ explicantur disertè. Hoc autem loco quomodo AD COLLOQVIA deducuntur horum principes & potestates, explicandum est. ARATHRON in Sabbato & hora prima diei apparet, ac responsa dat de suis prouincijs & prouincialibus verissimè. Similiter & alij ordine in suis diebus & horis. PRÆEST etiam quilibet 490. Annis. Principium Anomaliæ simplicis, anno 60 ante Christum natum est principium administrationis BETHOR, & durauit ad annum Christi Domini 430. Cui successit PHALEG vsque ad 920 annum. Deinde OCH ad 1410 annum. Abhinc HAGITH regnat ad 1900 vsque.

APHORIS. XVII.

Magicè euocantur Septem gubernatorum principes, simpliciter eo tempore, quo diei & horis præsunt, visibiliter aut inuisibiliter, per sua nomina & officia, quæ illis Deus dedit, & proposito eius charactere, quem vel confirmauerint vel ipsi dederint.

GVBERNATOR ARATRON habet in sua potestate, quæ naturaliter facit, hoc est eodem modo, in prædisposito subiecto, ea quæ in ASTRONOMIA GRATIÆ Saturninis viribus asscribuntur.

QVÆ verò libera sua voluntate facit, sunt,

1. quòd quæuis potest in lapidem conuertere etiam in momento, veluti animal aut plantam retinentem eadem obiecta visus.
2. Conuertit thesauros in carbones, & contra carbones in thesauros.
3. Dat familiares cum definita potestate.
4. Docet Alchimiam, Magiam, Physicam.
5. Conciliat homini Pygmæos, homines pilosos.
6. Facit inuisibilem.
7. Infæcundum facit fæcundum, & donat longæuitatem.

CHARACTER EIVS

Habet sub se 49 Reges, 42 Principes, 35 Satrapas, 28 Duces, 21 Ministros coram se stantes, 14 Familiares, 7 Nuncios: Imperat Legionibus 36000. Legio est numerus 490.

BETHOR Quæ Ioui adscribuntur, gubernat: vocatus citò aduenit. Quem suo charactere dignatur, ad maximas dignitates euehit, obijcit thesauros. Aereos conciliat Spiritus, qui vera dant responsa. De loco ad locum transportant quasuis res & lapides preciosos, ac medicinas miraculosas in suis effectibus. Dat etiam familiares firmamenti, & potest ad 700 annos vitam prolongare, si DEVS voluerit.

CHARACTER

Habet sub se 42 Reges, 35 Principes, 28 Duces, 21 Consiliarios, 14 Ministros, 7 Nuntios, 29000 Legiones Spirituum.

PHALEG præest Marti attributis: Pacis princeps: eius characterem cui tribuit, euehit ad summas dignitates in re bellica.

CHARACTER

HOC Solaribus præest, dat 600 annos cum firma valetudine. Largitur Sapientiam: dat spiritus præstantissimos, docet perfectam medicinam, conuertit omnia in aurum purissimum & lapides preciosos. Dat aurum & crumenam pullulantem auro. Quem suo charactere dignum duxerit, facit tanquam numen coli à regibus totius mundi.

CHARACTER

Habet sub se legiones 36536. Solus administrat omnia, & sibi inseruiunt omnes sui spiritus per centurias.

HAGITH gubernat Venerea. quem suo dignatur charactere formosissimum facit, & ornatum omni decore. Cuprum conuertit in momento in aurum, et contrà aurum in cuprum. Dat spiritus qui fideliter inseruiunt ijs, quibus addicuntur.

CHARACTER

Habet legiones 4000 Spirituum, & singulis millenis præficit Reges statis temporibus.

OPHIEL est gubernator Mercurialium, eius CHARACTER est talis,

Eius Spiritus accedunt ad legiones centum millia, dat Spiritus familiares facillimè. Docet omnes artes: & quem suo haractere dignatur, facit posse in momento argentum viuum conuertere in lapidem Philosophorum.

PHVL hoc gaudet CHARACTERE.

Omnia metalla in argentum commutat dicto & facto: Gubernat lunaria: sanat Hydropem: dat aqueos spiritus, & qui inseruiunt homini corporali & visibili forma: facit 300 annos viuere.

Generalissima huius secreti præcepta.

1. Gubernator quilibet cum omnibus suis Spiritibus agit: Aliàs naturaliter, semper scilicet eodem modo: Aliàs ex libera voluntate sua, si à Deo non impeditur.
2. Potest etiam omnia, quæ naturaliter longo tempore facit in materia prædisposita, etiam repentè in materia non prædisposita facere. Sicut Och princeps Solarium longo tempore parat aurum in montibus, Minori tempore per Chemicam artem: In momento Magicè.
3. Verus & diuinus Magus potest omnibus creaturis Dei, & gubernatorum mundi officio vti ad nutum suum. Ideò illis obediunt mundi Gubernatores, & VOCATI VENIVNT, ac iussa exequuntur, DEO tamen authore, Sicut Iosuæ stetit sol in cœlo.

   Mediocribus Magis, mittunt de suis Spiritibus, qui in determinatis tantùm quibusdam negotijs illis obtemperent. At Pseudomagos non audiunt, sed eos Dæmonibus illudendos obijciunt, & in varia pericula conijciuntur Deo mandante, sicut de Iudæis Ieremias capite 8. testatur.

4. In omnibus elementis sunt septem gubernatores cum suis exercitibus, qui æquali motu cum firmamenti motu mouentur, ac semper inferiores à superioribus dependent sicut in PHILOSOPHIA GRATIÆ docetur.
5. Ex vtero matris ad Magiam producitur homo, qui verus magus esse debet: alij qui seipsos ad hoc officium ingerunt, sunt infelices. Hic locum habet quod Iohannes Baptista inquit: Nemo potest sibi accipere quicquam, nisi ei datum fuerit desuper.
6. Omnis CHARACTER à Spiritu datus quacunque ratione, habet suam efficaciam in hoc negotio, in quo datus est, in tempore præfinito. Est autem eo vtendum hora & die Planetaria qua datus est.
7. Viuit DEVS, & viuit anima tua, pactum tuum seruaueris, quod cum spiritu reuelatore in DEO habes, quod omnia fient, quæ Spiritus tibi promittit.

APHORISMVS XVIII.

Olympicorum spirituum nomina ab alijs alia traduntur, sed tantùm illa sunt efficacia, quæ vnicuique traduntur per reuelatorem Spiritum visibilem vel inuisibilem: & vnicuique traduntur, prout ipsi sunt prædestinati. Ideo dicuntur esse constellata, & rarò efficaciam habent vltra 140 annos. Tutissimum igitur est tyronibus artis, vt sine nominibus per sola Spirituum officia operentur, & si ad Magiam præordinati fuerint, reliqua artis requisita se vltrò offerent. ORATE TANTVM PRO FIDE CONSTANTE, & DEVS ordinabit omnia in tempore oportuno.

APHOR. XIX.

Olympus & eius incolæ in forma Spirituum se vltrò hominibus offerunt, & sua officia illis etiam inuitis præstant, quantò magis si eos expetas aderunt. Quod autem etiam mali accedunt, et euersores, fit ex inuidia Diaboli, et quod peccatis suis homines eos ad se alliciunt tanquam peccatores debitam pœnam. Qui igitur expetit familiariter conuersari cum spiritibus, se custodiat ab enormibus peccatis, & diligenter oret pro custodia altissimi, & prærumpet per diaboli insidias ac eius impedimenta.

Imò ipsemet ad vtiliter inseruiendum Mago, à DEO illi mandabitur & adigetur.

APHORIS. XX.

Omnia possibilia sunt credenti & volenti: Omnia impossibilia sunt incredulo & nolenti: Nihil magis impedit, quàm animi volubilitas, leuitas, inconstantia, futilitas, ebrietates, libidines, inobedientia erga verbum DEI. Magum ergo oportet esse virum pium, probum, constantem in dictis & factis, firma fide in DEVM, prudentem, & nullius rei auarum præterquam sapientiæ, quæ est circa res diuinas.

APHORIS. XXI.

Olympicos Spiritus cùm euocare volueris, obserua ortum Solis diei, de cuius natura spiritum desyderas, & dicta sequenti oratione fies voti compos.

OMNIPOTENS ÆTERNE DEVS, qui totam Creaturam condidisti in laudem tuam, & honorem tuum, ac ministerium hominis, oro vt SPIRITVM: N.N. de Solari ordine mittas, qui me informet & doceat, quæ illum interrogauero: Aut mihi medicinam adferat contra hydropem, &c. Verùm non mea fiat voluntas, sed tua per IESVM CHRISTVM filium tuum vnigenitum DOMINVM NOSTRVM. Amen.

Sed vltra horam integram non defatiges Spiritum, nisi sit tibi familiariter addictus.

QVIA PLACIDE ET QVIETE VENISTI, ac petitioni meæ respondisti, ago DEO gratias in cuius venisti nomine, ac eas nunc in pace ad ordines tuos, rediturus ad me cùm te vocauero nomine tuo, aut per ordinem, aut per officium tuum, quod à Creatore concessum est. Amen.

SEPTENA TERTIA.

APHOR. XXII.

Secretum id dicimus, quod industria humana sine reuelatione nemo exquisiuerit, cuius scientia latet in creatura à Deo occulta, quod tamen permittit Spiritibus reuelari ad debitum eius rei vsum: & sunt secreta, vel de rebus diuinis, vel naturalibus, vel humanis. Exquiras autem pauca & selectissima, quibus pluribus commodaueris.

APHORISMVS XXIII.

Initiò constitue de natura illius secreti, an per Spiritus in forma personæ, an per virtutes separatas, an organis humanis, aut quomodocunque perfici queat, nec ne. Hoc deprehenso, require à Spiritu, qui eam scit artem, vel quicquid est secreti, vt breuiter tibi illud dictet. Et ora DEVM, vt tibi suam gratiam adspiret, quò ad optatum finem secretum deducas in laudem & honorem DEI, ac proximi vtilitatem.

APHOR. XXIIII.

Maxima secreta sunt numero septem.

Primum, Est omnium morborum curatio, spatio septem dierum, vel per characteres, vel per naturalia, vel per superiores Spiritus cum diuino auxilio.

Secundum est, vitam posse ad placitum producere ad quamcunque ætatem, vitam inquam corpoream & naturalem. Hanc primi habuêre parentes.

Tertium, Habere obedientiam creaturarum in Elementis, quæ sunt in forma Spirituum personalium: item Pigmeorum, Saganarum, Nympharum, Driadum, Syluaticorum hominum.

Quartum, Posse colloqui cum intelligentijs omnium rerum visibilium, & inuisibilium, ac de quauis re audire, ad quid cui præest, conferat.

Quintum, Seipsum posse gubernare ad finem à Deo sibi præfixum.

Sextum, Nosse Deum & Christum, eiusue spiritum Sanctum. Hæc est perfectio Microcosmi.

Septimum, Regenerari vt sit [Henochij?] rex inferioris mundi.

Septem hæc secreta sine DEI offensione homo didicerit à Spiritibus, qui fuerit honesti & constantis animi.

SECRETA MEDIOCRIA similiter Septem sunt numero.

1. Metallorum transmutatio, quæ vulgò Alchimia dicitur, certa quidem, sed paucissimis datur, & non nisi ex peculiari gratia. Non est currentis neque volentis, sed miserentis Dei.
2. Metallica morborum cura, aut per magnalia lapidum pretiosorum, aut lapidis philosophici & similium vsu.
3. Posse astronomica & mathematica præstare miracula, sicut sunt machinæ hydraulicæ, administrare negotia pro cœli influxu, & si quæ sunt similia.
4. Naturalis Magiæ opera, qualiacunque illa sunt exhibere.
5. Omnes Phisicas præuisiones scire.
6. Omnes artes ex fundamento cognoscere, quæ manibus exercentur, & corporis munijs.
7. Omnes artes ex fundamento cognoscere, quæ per Angelicam hominis naturam exercentur.

Secreta minora sunt septem.

1. Rem gnauiter facere, & multum pecuniæ corradere.
2. De humili statu ad dignitates & honores ascendere, ac nouam familiam fundare, quæ sit illustris & magnas res gerat.
3. In re militari excellere, & res magnas feliciter gerere, & esse capitis caput: Regum ac principum.
4. Esse bonum patremfamilias ruri & in vrbe.
5. Esse mercatorem industrium & fortunatum.
6. Esse Philosophum, Mathematicum, Medicum, Aristotelicum, Platonicum, Ptolæmaicum, Euclideum, Hippocraticum, Galenicum.
7. Esse Theologicum, Biblicum, Scholasticum, qui omnes scriptores Theologiæ, veteres & nouos didicerit.

APHOR. XXV.

Dictum est quid sit secretum, quæ genera, quæ species. Nunc restat dicere, quomodo ea quæ desideramus scire, assequamur. Vnica & vera via ad omnia secreta est, vt recurras ad Deum omnis boni authorem, & sicut Christus docet.

Primò quæras regnum Dei & iustitiam eius, & cætera adijcientur vobis.

2. Item, Cauete ne corda vestra grauentur crapula & ebrietate & curis huius vitæ.
3. Item Commendes curas Domino, & ipse faciet.
4. Item, Ego Dominus Deus tuus, docens te vtilia, gubernans te in via qua ambulas.
5. Et intellectum tibi dabo, & docebo te: in via quam gradieris, oculo meo te regam.
6. Item vos qui mali estis, scitis dare bona filijs vestris: Quantò magis pater vester, qui est in cœlis, dabit Spiritum sanctum petentibus.
7. Item, Si volueritis facere voluntatem patris mei, qui in cœlis est, verè discipuli mei estis, & veniemus ad vos, & mansionem apud vos faciemus.

Septem hæc scripturæ loca, si de litera ad spiritum seu in actum deduxeris errare non poteris, quin desyderatam metam attingas, à scopo non aberrabis, & ipse DEVS per Spiritum Sanctum suum te docebit vtilia & vera: dabit etiam tibi ministros angelos suos, tuos comites, doctores et adiutores, ad omne secretum mundi. Mandabit et omni creaturæ, vt tibi obediat, vt lætus & gaudens dicas cum Apostolis, tibi obedire Spiritus. Tandem quod maximum est, certus eris, nomen tuum scriptum esse in cœlis.

APHOR. XXVI.

Alia via est & communior, vt tibi reuelentur, etiam te inscio, secreta à Deo vel Spiritibus, qui secretum in sua potestate habent, vel per Somnia, vel per fortes imaginationes seu impressiones. Aut ex natiuitatis constellatione, per cœlestes intelligentias. Hoc modo fiunt viri heroici, sicut sunt plerique omnes docti viri in hoc mundo PLATO, ARISTOTELES, HIPPOCRATES, Galenus, Euclides, Archimedes. HERMES TRISMEGISTVS EST SECRETORVM PATER CVM THEOPHRASTO PARACELSO & in se omnes vires habent secretorum. Ad hoc secretum Homerus, Hesiodus, Orpheus, Pytagoras referendi sunt, tametsi hi nonnihil præcedentis secreti dona habuêre. Huc referuntur Nymphidici, sicut Melisinæ filij, & dijs geniti Achilles, Æneas, Hercules: item, Cyrus, Alexander Magnus, Iulius Cæsar, Lucullus, Sylla, Marius.

CANON est, vt vnusquisque noscat suum genium, & vt illi obtemperet iuxta verbum Dei: ac caueat insidias mali genij, ne Bruti & M. Antonij calamitatibus inuoluatur. Huc refer IOVIANI Pontani librum de Fortuna & suo Euticho.

TERTIA VIA est improbus labor, quo sine aliquo diuino numine nihil magni aut admiratione dignum aliquis assequitur, sicut dicitur:

Tu nihil inuita dices faciésue Minerua.

Detestamur omnes Cacomagos, qui illicitis superstitionibus se socios dæmoniorum faciunt, et quædam quæ DEVS fieri permittet, loco pœnæ à Diabolis impetrant. Sicut etiam alia fiunt mala Diabolo authore, veluti de IVDA testatur scriptura. Huc referuntur omnes Idolomaniæ veterum & nostræ ætatis, ac sortium abusus, qualia multa habuit gentilitas. Huc etiam pertinet CHARONTICA euocatio manium, veluti SAVLIS cum MVLIERE OPVS & LVCIANI defuncti militis VATICINIVM de euentu pugnæ Parsalicæ, & si quæ sunt similia.

APHORISMVS XXVII.

FAC CIRCVLVM CENTRO A, qui sit B. C. D. E. Ad artum sit B C. quadrum ad Septentrionem C. D. ad Occasum D. E. & ad Meridiem E. B. Singulos quadrantes diuide in septem partes, vt sint in vniuersum 28 partes. Et partes rursum in quatuor diuidantur, vt sint 112. circuli partes, ac tot sunt Secreta vera reuelanda. Estque hic CIRCVLVS hoc modo diuisus SIGILLVM SECRETORVM totius mundi, quæ ab vnico. A centro promanant, hoc est ab indiuisibili Deo in vniuersam creaturam. PRINCEPS ORIENTALIVM SECRETORVM residet in medio, & habet vtrinque ternos satrapas, quorum sub se quilibet habet quatuor, & ipse Princeps sibi quatuor retinuit. Hoc modo & reliqui quadrantes suos secretorum Principes & Satrapas cum quaternis suis scriptis habent. Sed ORIENTIS est omnis Sapientiæ studium. OCCASVS roboris, MERIDIEI culturæ, SEPTENTRIONIS rigidioris vitæ. Orienti igitur MAXIMA commendata sunt SECRETA Meridiei MEDIOCRIA. Occasui & Septentrioni MINORA.

VSVS huius secretorum sigilli est, vt scias vnde producantur Spiritus seu Angeli, qui secreta sibi à Deo tradita doceant. Nomina autem habent desumpta ab officijs & virtutibus, prout Deus vnicuique suum munus distribuit. Alius habet potestatem gladij, alius pestis, alius famis infligendæ populis, prout à Deo ordinatum fuerit. Alij sunt euersores vrbium, sicut illi duo, qui missi erant ad euertendum Sodomam & Gomorrham, ac vicina loca: quemadmodum horum exempla testatur Scriptura sacra. Alij sunt vigiles regnorum, alij custodes priuatorum, proinde vnusquisque sibi facile eorum FORMAVERIT NOMINA in sua lingua. Ita qui voluerit petat Angelum Medicum aut Philosophicum, aut Mathematicum, aut Angelum prudentiæ ciuilis, Sapientiæ supernaturalis, vel naturalis, aut qualemcunque & PETAT SERIO, maximo animi motu, FIDE et CONSTANTIA, ac sine dubio quod petet, accipiet à Patre omnium Spirituum Deo. Hæc FIDES superat omnia sigilla, & subijcit illos voluntati hominis. Huic FIDEI succedit CHARACTERISTICA euocandi Angelos ratio, quæ sola ex reuelatione diuina dependet: sed sine fide tamen prædicta, eáque præcedente iacet in obscuro. Si quis tamen ijs non aliter atque memoriali vti voluerit, & veluti simplici aliquo à Deo ad hoc creato, cui talis virtus seu Spiritualis essentia alligata sit: poterit sine Dei offensa ijs vti. Sed caueat, ne in Idololatriam cadat ac Diaboli laqueos, qui suæ venationi intentus facilè INCAVTOS decipit. Et ipse non nisi solo digito Dei capitur, ac seruituti hominis addicitur, vt pio etiam inuiti seruiant. Verùm non sine TENTATIONIBVS & tribulationibus, siquidem mandatum habet, vt insidietur calcaneo CHRISTI seu semini mulieris. CVM METV igitur & tremore versandum in Pneumatica, ac summa erga Deum reuerentia, & cum GRAVITATE & IVSTITIA cum Spiritualibus essentijs CONVERSANDVM. Ac ab omni leuitate, superbia, auaricia, vanitate, inuidia, impietate sibi caueat, qui talia tractat, nisi miserabiliter perire velit.

XXVIII.

Quia omne bonum à Deo, solo bono, à quo quæ volumus impetrare, oportet in Spiritu & veritate ac simplici corde orando. CONCLVSIO secreti secretorum est, vt se quisque excitet ad orandum pro eo, quod quis desyderat, & non patietur repulsam. Non despiciat aliquis orationem suam: nam à quo petitur DEVS, & largiri potest, & largiri vult, modò agnoscamus authorem, à quo suppliciter petamus desideria nostra. Clemens & bonus Pater amat filios desideriorum, sicut Danielem, & citius exaudit, quàm nos euincere possimus duriciem cordis nostri ad orandum. Sed non vult, vt demus Sanctum canibus, non vult esse despectum & contemptum clenidiorum thesauri sui. Ergo diligenter et sæpe legas ac relegas primam septenam secretorum. Ac vitam omnesque cogitationes tuas instituas ac dirigas ad eas præceptiones, et omnia tibi ex animi tui sententia cedent in domino, cui confidis.

SEPTENA Quinta.

APHOR. XXIX.

Vt Magiæ nostrum studium procedat ordine, generalibus præceptis præmissis ad particularem accedamus explicationem. SPIRITVS aut sunt Diuini ministri verbi & ecclesiæ ac membrorum eius: AVT sunt inseruientes creaturæ in rebus corporalibus, partim ad salutem corporis & animi, partim ad interitum: nihilque siue boni siue mali fit sine certo & determinato ordine ac gubernatione. Qui bonum finem desiderat eum consequetur. Qui malum etiam illum assequetur, idque citissimè ex pœna diuina & auersione à diuina voluntate. Proinde vnusquisque suos scopos cum verbo Dei conferat, ac veluti ad lidium lapidem dijudicet inter bonum & malum: & apud se constituat quid fugiendum quidue expetendum sit, quodque apud se constituerit seu definiuerit, sequatur gnauiter NON PROCRASTINANDO, vt destinatam pertingat metam.

XXX.

QVI diuitias, splendorem huius vitæ, Magistratus, honores, dignitates, Tyrannides appetunt (idque Magicè) SI ANNITANTVR sedulò, assequentur eos. Vnusquisque pro suo fato & industria, ac scientia Magica. Sicut MELESINÆ historia testatur. ET illius Magi, qui constituit, vt nullus natione Italus in æternum Neapoli Tyrannidem seu regnum obtineret: ac effecit, vt ille qui ipsius ætate regnabat, de sede deturbaretur. Vsque adeò est magna potestas vigilum seu tutelarium Angelorum regnorum mundi.

XXXI.

PRINCIPEM REGNI euocato, & ius in eum impetrato, & commenda quod volueris, & erit, quousque ille princeps rursus non fuerit absolutus ab obedientia per Magum succedentem. Proinde rursus Neapoli regnum posset restitui Italis, si quis Magus euocaret illum, qui hunc ordinem instituit, & eum adigeret ad recantandum suum factum. Cogeretur etiam restituere cleinodia ex Magico Thesauro ablata, LIBRVM, GEMMAM, et CORNVMAGICVM. quib. habitis facilè si quis vellet se mundi monarcham instituerit. Sed ille IVDÆVS elegit viuere inter Deos vsque ad iudicium præ huius mundi transitorijs bonis: estque cor eius excæcatum, quod de Deo Cœli & terræ nihil intelligit, aut cogitat amplius, sed immortalium delicijs fruitur in æternam suam perniciem. Et facilius euocaretur quàm PLOTINI GENIVS in Isidis Templo.

XXXII.

Similiter & Romani ex Sibillinis libris edocti, simili ratione se mundi dominos instituerunt, sicut testantur hystoriæ. Sed MINORES MAGISTRATVS largiuntur Principis regni Satrapæ. Qui igitur Minori officio seu dignitati inhiet, Magicè Satrapam Principis euocet, & erit voti compos.

At qui spretis dignitatibus, solis inhiat diuitijs, euocet Diuitiarum Principem, vel vnum de suis Satrapis, & voti fiet compos, in eo genere, quo voluerit ditescere, vel bonis terrestribus, vel mercatura, vel donis principum, vel studio Metallico, vel Chimicè, prout aliquem his ditescendi modis præsidem produxerit, & ius in illum obtinuerit.

Omnis euocatio est vnius generis & formæ, fuitque olim Sybillis & summis sacerdotibus familiaris hæc ratio. Hoc nostro tempore per inscitiam & impietatem est in vniuersum amissa: quod etiam restat, est deprauatum superstitionibus & mendacijs infinitis.

MENS HVMANA est SOla mirificorum operum effectrix, adeò vt se iunxerit cui Spiritui voluerit. Coniuncta producit quæ vult: ideò CAVTE in MAGICIS procedendum, ne decipiant Syrenes & Monstra, quæ similiter MENTIS HVMANÆ societatem appetunt. Semper igitur lateat sub ALIS ALTISSIMI, ne se Leoni rugienti deuorandum offerat. Qui namque mundana appetunt, difficulter Sathanæ laqueos effugiunt.

SEPTENA Sexta.

CAVENDVM est, ne experimenta experimentis commisceantur, sed vt vnumquodque sit simplex duntaxat & vnum. Nam DEVS & NATVRA singula ad certum & destinatum finem ordinarunt. Ita, EXEMPLI GRATIA, qui simplicissimis herbis & radicibus curant, omnium felicissimè curant. Hoc modo & in constellatis vocabulis & characteribus, lapidibus & similibus maximæ latent influentiæ seu virtutes in actu, quæ sunt miraculi loco.

Ita sunt & dictiones, quæ pronunciatæ statim exhibent obedientes creaturas visibiles et inuisibiles tam de nostro hoc mundo, quàm de Aqueo, Aereo, Subterraneo & Olympico, Supercœlesti, Infernali, & tandem etiam diuino.

Studendum igitur maximè simplicitati, & à Deo impetranda notitia talium simplicium: aliàs nulla alia ratione vel experientia deprehendi possunt.

Habent & singula suum locum sortita decenter, ORDO, RATIO, MODVS, sunt, quæ facilia reddunt omnes doctrinas tàm visibilium quàm inuisibilium creaturarum. ORDINIS, hæc est ratio, quòd aliæ sunt creaturæ Lucis, aliæ Tenebrarum. Hæ sunt vanitati subiectæ, quia se in tenebras præcipitarunt & manciparunt æternis pœnis, rebellionis gratia. Horum regnum est partim pulcherrimum in reb. transitorijs & caducis: vna ex parte: quia non posset consistere sine aliqua virtute et maximis quibusdam Dei donis: partim verò fœdissimum & horrendum dictu, quod inundat omnibus flagitijs et peccatis, Idololatria, contemptu Dei, blasphemijs veri Dei & operum eius: cultu dæmoniorum, inobedientia erga magistratum, seditionibus, homicidijs, latrocinijs, tyrannide, adulterijs, nefandis libidinibus, rapinis, furtis, mendacijs, periurijs, cupiditate dominandi. In hac mixtura consistit tenebrarum regnum. At lucis creaturæ, veritate æterna ac gratia Dei, & sunt Domini totius mundi, etiam tenebrarum dominis imperant tanquam Christi membra. Inter has & illas est æternum bellum, quoad Deus litem hanc dirimat suo vltimo iudicio.

DVPLEX igitur est MAGIA sua prima diuisione. Alia est DEI, quam donat Creaturis Lucis. Alia est similiter DEI, sed donum creaturarum tenebrarum: eaque duplex, ad finem BONVM alia, vt cùm Tenebrarum principes coguntur Creaturæ benefacere Deo eos cogente. ALIA ad finem MALVM, cùm Deus ad puniendum malos permittit tales Magicè decipi ad perniciem, vel etiam mandat tales in pernitiem detrudi.

SECVNDA DIVISIO MAGIÆ est, quod alia opera perficit instrumentis visibilibus per visibilia.

Alia instrumentis inuisibilibus per inuisibilia, Alia commixtis tàm modis quàm instrumentis & effectibus.

TERTIA DIVISIO est. Alia est quæ solius Dei inuocatione perficitur. Hæc est partim Prophetica & Philosophica, partim sicut THEOPHRASTICA.

Alia quæ per ignorantiam veri Dei cum principibus Spirituum agit, vt voti compos fiat, sicut est opus MERCVRIORVM.

QVARTA diuisio est, quòd alia à summo Deo descendendo cum bonis Angelis loco DEI suam MAGIAM exercet: talis erat BAALIM MAGIA.

ALIA quæ cum satrapis malorum Spirituum suas exercet actiones: tales fuêre qui per minores gentium Deos operabantur.

QVINTA Diuisio est. Alij cum spiritibus apertè & coram facie ad faciem agunt, quod paucis datur. Alij per somnia aut alia signa agunt: qualia veteres ex augurijs & hostijs captabant.

SEXTA DIVISIO EST quod alij operantur per immortales creaturas. Alij per mortales Nymphas Satyros, & similes aliorum elementorum incolas Pigmæos, &c.

SEPTIMA DIVISIO EST, quòd alijs vltrò spiritus inseruiunt sine arte, alijs vix per artem euocati inseruiunt.

Inter has Magiæ species omnium præstantissima est, quæ à solo Deo dependet. SECVNDA, Cui vltrò spiritus fideliter seruiunt. TERTIA, quæ propria est CHRISTIANORVM, quæ à CHRISTI potestate, quam habet in cœlo & in terra, dependet.

Apparatus ad artem Magicam discendam, est septuplex.

PRIMVM EST, vt diu noctuque cogitet, quomodo in veram Dei notitiam ascendat tum per verbum reuelatum inde vsque à mundo condito: tum per scalam creationis, & creaturarum, tum per mirabiles effectiones, quas exhibent visibiles & inuisibiles Dei Creaturæ.

SECVNDO requiritur, vt homo in seipsum descendat, sesequemet optimè nouisse studeat, quid mortale in se habeat, quid immortale, quidque cuiusque partis sui proprium sit, quid diuersum.

TERTIO vt discat per immortalem sui partem, æternum Deum colere, amare, & timere: atque in Spiritu & veritate adorare: cum mortali verò sui parte ea facere, quæ sciuerit Deo grata esse, & proximo vtilia.

HÆC SVNT TRIA summa & prima Magiæ præcepta, quibus quisque se parauerit ad veram Magiam seu diuinam sapientiam concupiscendam et assequendam, vt dignus habeatur, Cui Angelicæ creaturæ inseruiant, non tantùm occultè, sed etiam manifestè, & de facie ad faciem.

QVARTO Cum ab vtero matris quilibet ad certum genus vitæ vocetur inuigilandum vt quilibet pernoscat an ad Magiam natus sit, & ad quam eius speciem. Quod quiuis percipiet, qui hæc nostra legens facilè perceperit, & experiundo se successus habere senserit. Nam non nisi paruulis & humilibus talia & tanta dantur dona.

QVINTO aduertendum, num circa se manifestè assistentes sentiat Spiritus in maximis negotijs suscipiendis: Quod si tales senserit, manifestum quòd ex Dei ordinatione fiet MAGVS, hoc est talis persona, quæ ministerio Spirituum vtatur ad præclaras res efficiendas. Hîc vt plurimum peccatur, vel negligentia, vel inscitia, vel contemptu, vel etiam nimia superstitione: peccatur etiam ingratitudine erga Deum, qua clarissimi plerique viri, sibi postea exitium attraxerunt: peccatur & temeritate ac peruicacia: Ac tandem etiam quando dona Dei non EO in HONORE habentur, quo requiritur, & parerga ergis præferuntur.

SEXTO, FIDE ET TACITVRNITATE opus est futuro mago, maximè vt nihil proferat secretorum, quæ à spiritu sibi interdicuntur, sicut DANIELI mandatur. Sigillanda quædam, hoc est non proferenda in publicum. Sic neque PAVLO liberum erat quæ viderat in reuelatione vt propalaret. Nemo crediderit quantum in hoc vnico præcepto situm sit.

SEPTIMO requiritur summa iustitia in futuro mago, hoc est, vt nihil impium, iniquum, iniustum suscipiat, imò ne in animum quidem admittat, & sic defendetur diuinitùs ab omni malo.

CVM circa se senserit aliquid incorporeum agens, vel exteriori aliquo sensu, vel interiori: se deinde secundum septem subsequentes leges gubernet ad magicum consequendum finem.

PRIMA hæc lex esto, vt sciat à Deo ordinatum sibi talem Spiritum, ac cogitet se habere inspectorem suarum actionum & cogitationum omnium. Ideò omnem vitam suam ad ordinem præscriptum in verbo DEI dirigat.

SECVNDO semper cum Dauide oret: Spiritum sanctum tuum ne auferas à me, & Spiritu principali confirma me. Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos à malo. Ne des quæso Pater Cœlestis potestatem Spiritui mendaci, quemadmodum dedisti super ACHAB, vt periret, sed custodi me in veritate tua, AMEN.

TERTIO assuefaciat se ad probandos Spiritus, sicut Scriptura monet: nam de spinis non leguntur vuæ. Omnia probemus quod bonum & laudabile est apprehendamus, quod repugnat voluntati diuinæ fugiamus.

QVARTVM est, vt simus remotissimi ab omni superstitione. Est autem SVPERSTITIO hoc in loco tribuere diuinitatem rebus, in quibus nihil est diuini: aut etiam electitio à nobis cultu sine mandato DEI velle Deum colere: Quales sunt omnes Ceremoniæ Magicæ Sathanicæ, qui impudenter se tanquam Deum coli vult.

QVINTO fugienda est latria Idolorum, quæ suo proprio motu potentiam diuinam alligat Idolis aut alijs rebus, vbi non sunt à Creatore vel naturæ ordine positæ, qualia multa Cacomagi effingunt.

SEXTO fugienda etiam insidiosa Diaboli Cacozylia qua imitatur Creationis & creatoris potentiam, vt verbo res producat, quæ non sunt vt sint, quod est solummodo Omnipotentis Dei, & creaturæ incommunicabile.

SEPTIMO inhærendum donis DEI & sancti Spiritus, vt ea diligenter cognoscamus & excolamus toto pectore, & omnibus viribus nostris.

Accedimus ad nouem huius Tomi vltimos Aphorismos, quibus totam Isagogicam Magiam concludemus Diuina adiuuante Clementia.

EST igitur ante omnia obseruandum quid per Magum in hoc opere intelligamus.

Volumus autem eum esse Magum, cui ex Dei gratia manifestæ spirituales essentiæ seruiunt ad cognitionem totius vniuersi & naturarum in his contentis, siue visibiles illæ sint, siue inuisibiles. Hæc descriptio Magi latè patet, estque vniuersalis.

CACOMAGVS est, Cui ex diuina permissione mali spiritus seruiunt ad temporalem & æternam pernitiem: ad dementandos homines, & auertendos à DEO. Talis fuit SIMON Magus: cuius mentio fit in Actis Apostolorum, & in CLEMENTE, quem Diuus PETRVS iussit deturbari in terram, cùm se tanquam Deum ab immundis spiritibus iuberet in aerem eleuari.

In hunc ordinem referendi etiam omnes, qui in legibus XII. Tabularum notantur, & suis malefactis seu maleficijs innotescunt.

VTRIVSQVE MAGIÆ autem subdiuisiones & species in sequentibus Tomis notabimus. Hoc loco suffecerit, quòd scientiam BONI & MALI distinximus. Cum vtriusque primus HOMO possessionem in sui perniciem appetiuerit. Veluti MOISES & HERMES demonstrant.

Sciendum secundò, quòd Magus est persona ex vtero matris ad hoc genus operis PRÆDESTINATA, neque sibi quicquam aliquis de tantis rebus sumpserit, nisi ad hoc VOCATVS fuerit diuinitùs ad bonum finem ex GRATIA, ad malum finem, vt compleatur scriptura. Oportet scandala fieri, sed væ illi homini per quem. Proinde sicut et suprà aliquoties monuimus cum metu et tremore in hoc viuendum mundo.

NON negauerim tamen, aliquas vtriusque Magiæ species, studio & diligentia aliquem assequi posse, si amittatur. Sed ad illa summa genera ne aspirauerit vnquam. Imò si illa appetet, violabitur corpore & anima sine dubio. Tales sunt, qui ex operationibus Cacomagicis ad montem OREB aut solitudines quascunque transferuntur, aut mutilantur aliquo, aut discerpuntur simpliciter: aut tandem priuantur mente, quemadmodum multis talia vsu veniunt, vbi à Deo deserti traduntur Sathanæ.

SEPTENA Septima.

Viuit Deus, & Dei opera viuunt in eo statu, quo esse voluerunt: nam voluit illos libertate sua ad obedientiam mandatorum aut inobedientiam eorum vti. Obedientibus proposuit sua præmia. Inobedientibus proposuit pœnas meritas. Libera ergo voluntate Spiritus per superbiam & contemptum FILII DEI à Deo Creatore desciuerunt, & reseruantur ad diem iræ. Estque illis relicta maxima potestas in Creatione, sed tamen limitata, & semper freno Dei cohercentur suis limitibus. MAGVS igitur DEI, quod sapientem Dei sonat, seu à Deo informatum manu Dei ad omne æternum bonum deducitur & MEDIOCRIA vel etiam SVMMA CORPORALIA.

Magna est potentia Sathanæ propter hominum magna peccata. Ideo etiam magna Sathanici Magi præstiterint, & maiora, quàm quis vnquam crediderit. Quamuis in suis limitibus subsistant, tamen illi supra omnem captum humanum sunt, quatenus ad corporalia & transitoria huius vitæ: quemadmodum id multæ veterum testantur historiæ, & quotidiana rerum exempla. In fine vtraque Magia à se inuicem differunt, illa ad æterna bona transit, & temporalibus vtitur cum gratiarum actione. Hæc de æternis parum est solicita, sed tota se corporalibus tradit vt liberrimè omnibus suis fruatur cupiditatibus & delicijs in DEI & iræ eius contemptum.

Transitus de communi hominum vita, ad vitam magicam, non est alius nisi de eadem vita dormientem ad eandem vitam vigilantem. Quæ enim in communi vita hominibus accidunt ignorantibus & nescientibus, ea Magis accidunt scientibus & volentibus. MAGVS intelligit quando animus eius à seipso cogitat, deliberat, ratiocinatur, constituit, definit aliquid faciendum: obseruat quando suæ cogitationes ab assistente separata essentia proficiscuntur, & probat de quo ordine illa assistens separata essentia sit. At homo Magiæ imperitus tanquam bellua affectibus sursum & deorsum fertur, cùm à suo animo emanantibus, tum impressis ab essentijs assistentibus: ac nescit per verbum Dei inimicorum consilia euertere, seque ab insidijs tentatoris præcustodire.

Summum Magiæ præceptum est, scire, quid quisque ad vsum suum accipere debeat ab assistente spiritu, quid respuere: quod à Psalmista discet dicente. In quo corriget adolescens viam suam? in custodiendo sermones tuos Domine. Custodire verbum Dei, ne illud malus rapiat de corde, summum est sapientiæ præceptum, reliquas suggestiones, quæ non sunt contra gloriam Dei, & charitatem erga proximum, admittere & excipere licet, non interrogando à quali spiritu talis suggestio proficiscatur.

Cauendum tamen ne nimium circa non necessaria occupemur iuxta Christi admonitionem, Martha Martha, tu es sollicita circa plurima. Maria optimam partem elegit, quæ non auferetur ab ea. Ita semper intuendum Christi dictum. Principiò quærite regnum Dei & iustitiam eius, & cætera adijcientur vobis. Cætera, hoc est omnia quæ mortali Microcosmi parti debentur, victus, amictus, artes vitæ necessariæ.

Nihil adeò decet hominem, ac constantia in dictis & factis. Et cùm simile gaudeat simili, nulli sunt feliciores talibus: quia sancti angeli circa tales versantur, eorumque custodiam tenent. Contra auersantur homines nihili & folijs leuiores caducis. Ex his elicimus 46. Aphorismum. Prout se quisque gesserit, ita ad se allicuerit eius naturæ & conditionis Spiritus.

At verissimè quidam admonet, ne quis velit vltra suam vocationem se efferre, ne ad se vel ab extremis terrarum orbis aliquem malignum Spiritum alliciat, à quo infatuetur, ac ad finalem pernitiem pertrahatur. Hoc præceptum latissimè patet. Nam MIDAS cùm omnia conuertere vellet in aurum, ad se talem pertraxit Spiritum, qui hoc præstare posset, & per eum deceptus, ad mortem ex fame perductus fuisset, nisi ex misericordia Dei eius stultitia correcta fuisset. Idem accidit nostris temporibus mulierculæ circa FRANCKFVRTVM AD ODERAM, vt de omni re pecuniam raperet & deuoraret. O si hoc præceptum homines perpenderent, & non Midæ & similium historias pro fabulis haberent, diligentiores essent in moderandis suis affectibus & cogitationibus, neque ita perpetuò à Spiritibus aureorum montium Vtopiæ vexarentur. Proinde accuratè obseruandum, vt per verbum tales præsumptiones ex animo reijciantur, dum recentes sunt, neque habitum fecerint in ocioso & diuino verbo vacuo animo.

In vocatione sua, qui fideliter versabatur, habebit etiam constantes eius studij socios Spiritus, qui ei omnes suppeditabunt successus. Quod si etiam Magiæ aliquam notitiam habuerit, non grauabuntur se illi ostendere, ac familiariter cum ipso colloqui, & in diuersis ministerijs ijsdem, quibus addicti sunt: inseruire, in bonis, boni ad salutem: in malis, mali ad omne malum & perniciem. Non desunt exempla in historijs totius mundi, & quæ indies in mundo accidunt. In bonis exemplo est Theodosius ante victoriam de Arbogasto. In malis Brutus antequam occumberet cùm à Cæsaris genio persequeretur, ac deposceretur ad pœnam, vt seipsum iugularet, qui Patrem Patriæ & suum patrem iugulauerat.

Omnis MAGIA est reuelatio eius generis Spirituum, cuius speciei est Magia. Ita nouem MVSÆ HESIODVM ad nouenam Magiam vocarunt, sicut de seipso manifestè testatur in Theognia. HOMERICVM VLYSSIS GENIVS in [psichiogogia?].

HERMETEM de sublimioribus animis spiritus. MOSEN ipse DEVS in rubo. TRES MAGOS, qui Christum quæsitum venerant Ierosolymam, Angelus domini eorum ductor. DANIELEM Angeli domini. Sic non est, vt quis glorietur, non est volentis nec currentis, sed vel miserentis DEI vel alicuius alterius spiritualis fati.

HINC OMNIS ORITVR MAGIA & eò rursus deuoluitur, seu bona illa sit seu mala. Hoc modo TAGES primus præceptor Magiæ Romanorum de terra prosilijt, DIANÆ EPHESIORVM suum cultum quasi cœlitùs demissum ostendit. Sic & APOLLO, ac vniuersa GENTIVM RELIGIO accepta est ab ijsdem Spiritibus, neque sunt vt SADVCEORVM opiniones, humana inuenta.

CONCLVSIO huius ISAGOGE esto idem quod superius nunc à nobis dictum est. Quemadmodum VNVS est DEVS, à quo omne bonum: & VNVM PECCATVM, videlicet inobedientia erga DEI mandantis voluntatem, à quo omne malum. ITA TIMOR DOMINI INITIVM SAPIENTIÆ, & omnis vtilitas Magiæ. Nam timorem Dei sequitur obedientia erga voluntatem DEI. Hanc consequuntur PRÆSENTIA DEI & SPIRITVS SANCTI, ac ministeria sanctorum Angelorum, & omnia bona de in exhaustis thesauris Dei.

AT inutilitas & damnosa MAGIA oritur ex eo, vbi ex corde timorem Dei amittimus, & nobis peccatum dominari patimur. Ibi statim Princeps huius mundi Deus huius seculi, talem instituit et INITIAT sacris regni sui, prout talem inuenerit vtilem suo regno. Ibi sicut Araneus muscam, quæ in suam telam incidit, irretit: ita & Sathan suam venationem laqueis cupiditatum illaqueat, donec eum exugat & exiccet ad materiam æterni ignis: hos fouet & tollit in altum, vt lapsu grauiore ruant. Circumfer candide lector, oculos & mentem tuam ad historias sacras & profanas ad ea, quæ indies fieri in mundo vides & deprehendes OMNIA MAGORVM PLENA, iuxta duplicem scientiam, BONI & MALI. Quæ vt melius possint discerni, pro Isagoge conclusione horum diuisionem & subdiuisionem hîc subiecimus, in quo quisque contemplari poterit, quid sequendum sibi sit, quid contrà fugiendum: & quatenus vnicuique insudandum sit ad competentem vitæ & viuendi terminum.

FINIS.