CABALA HEBRAEORVM.

Clemens Alex. lib. 6. Stromat.

Sunt enim Hebræorum mysteria, simillima mysterijs Ægyptiorum.

PRAEFATIO.

In Hebræorum Ecclesia fuisse doctrinam quandam de Deo, diuinisque nominibus, de Messia humani generis Redemptore, de Angelis & Dæmonibus, de admirandis, quæ in hac mundana machina elucescunt, diuinæ clementiæ & bonitatis operibus, à protoplasto Adamo oretenus filijs suis traditam, & in totam deinde successinam poteritatem diffusam propagatamque, in I I. Classe fusè ostendimus. Quod si quis præsumptuosius negare ausus fuerit, is & SS. Patrum consensui, occultisque diuinæ prouidentiæ semitis pari temeritate se contradicturum nouerit. Qualis tamen illa fuerit, vti in tam inaccesse antiquitatis tenebris occultum iacet, ita difficile quoque est, ad veram eius rationem, notionemque determinandam, pertingere. Quantum tamen sagaci mentis scrutinio inuestigare licuit, & quantum ex Authorum veterum monumentis, singula cum singulis combinando, eruere potui, puto, imò sine hæsitatione affirmo, aliam eam non fuisse, nisi illam doctrinam Mosaicam, quam oretenus succedentibus sibi Iudicibus traditam, Hebræorum Theologi Cabalam, id est, acceptionem vocant, atque insignibus fœcundam sacramentis, Ægyptiorum (teste Clemente Alex.) mysterijs haud ab similibus astruunt. Siquidem curiosissimos Ægyptiorum, Chaldæorumque Mystas primorum Patriarcharum consuetudine vsos, multa eorundem in sua penuaria traduxisse, is solus ignorare poterit, qui mysteriorum hieroglyphicorum cum Cabalieis affinitatem insignem non perspexerit. Quia tamen nihil tam sanctum, nihil tam diuinum est, quod non superstitiosorum hominum temeritate successu temporum contaminetur; dum quisque pro arbitrio suo, & vertiginosi cerebri libitu, diuinos arcanosque in sacrosancta Scriptura latentes sensus explicare, corrigere, applicatre, atque ad illegitimos vsus torquere satagit; factum est, vt & dicta Cabala, perfidorum Rabbinorum nequitia, & intolerabili impostura, omnium damnatarum artium Officina, & vnicum nefandorum dogmatum penuarium euaserit. Vnde quod in libris Machabæorum logitur de impijs Gentilium machinationibus, qui olim ex libris sacris simulachrorum suorum similitudines scrutabantur, id nunc de Rabbinis, Cabalistis, Thalmudistisque asseri posse videtur. Hi enim diuinâ lege abutentes, hunc vnicum præoculis scopum habere videntur, vt per puncta, apices, immutationes, Arithmeticas supputationes, Gametrica figmenta, metatheses litterarum, acrostychides, & pessime concinnata anagrammata, arcana Theologicæ sacramenta in errorum materiam, & concatenatas erronearum artium abyssos cum extrema animarum ruina pertrabant. Quam quidem Cabalam non tantùm prohibitam, sed & meritò esse, tanquam bonis moribus, & laudabilibus Ecclesiæ institutis è diametro repugnantem, iam dudum proscriptam, & à summis Pontificibus eliminatam assero, vti ex celeberrima Bulla Clementis VIII. fel. recordationis abbo 1593. contra huiusmodi Nouatores, bonorumque morum euersores edita patet, vbi summus Pontifex, summâ verborum Ui, efficacia, & exaggeratione, censurarumque ecclesiasticarum minis, eandem mirum in modum exagitat, omnesque qui damnosa huiusmodi opera secum, non obtenta licentia, tenet, aut quæ in ijsdem continentur, fidem adhibent, sacræ Inquisitionis tribunali subijcit; quam proinde Bullam omnes relegant, & seriò expendant, consulo, vti & ea, quæ in Catalogo librorum prohibitorum de regulis contra huiusmodi vsurpantes procedendi præscriptis, amplè describuntur. Cùm itaque, si vnquam, certè hoc seculo huiusmodi suspectarum artium maleseriatæ disciplinæ vigeant, & nescio qui præposterus curiosorum hominum periculosam hanc & plenam erroribus doctrinam affectantium pectora pruritus possideat, agitetque, dum Dæmonis persuasione perciti, nescio quid altum, sublime, mirificum, atque adeo prorsus diuinum illi subesse sibi persuadent; mearum partium esse ratus sum, virulentum hunc ingeniorum pruritum refrænare, & inutilem muscas in telis nullo fundamento nixis captantium conatum cohibere. Quod hoc tam opportunâ occasione, ad honorem Dei, & ad S. Matris Ecclesiæ emolumentum, iam à multo te,pore à SS. Officij Tribunali ad id incitatus præstandum duxi. Hoc dum facio, nihil in ea ex propria sententia dictum, factum, expositum velim, sed ex veterum Rabbinorum mente & attestatione; in hoc vnicum collimans, vt improba reprobem, heterodoxa confutem, detestanda exercrer, periculosa errorum superstitionumque ocurrentium præcipitia, quibus curiosi & imperiti Lectores se intricare possent, cautè ostendam, de latente demonum astutia incautos commonefaciam; vt sic tandem solus Dei honor & gloria, cui laboro, & vna animarum salus promoueatur. Altera verò assumpti tam ardui molminis ratio, ipsius argumenti quod tracto, necessitas fuit. Cùm enim, vti diximus, Hebræorum mysteria similia sint mysterijs Ægyptiorum, id est per obscuris ænigmatum nodis intricata, varijsque allegoricarum locutionum inuolueris tecta veluti in abysso quadam laceant; iure suo Oedipum requirere videbantur, qui nodos solueret, caliginem detegeret, rebusque lucem afferret; atque sic tandem parallela quadam comparatione, inter Hebræorum Ægyptiorumque sapientiam instituta, vna alteram illustraret, ac demum, quod intendimus, hieroglyphicæ doctrinæ veritas tot veterum dogmatis comprobata, mundo propalaretur. Atque hisce præmonitis, iam propositum nobis argumentum cum bono Deo ordiamur.

CAPVT I.

De Kabalæ definitione, & diuisione.

Nomina 42 Angelorum, qui nomine 42 literarum insigniuntur, eorumque interpretatio, quorum tamen usus meritò ab Ecclesia prohibitus est, ob enormes quas Rabbini inde deducunt superstitiones; quare si quandoque numismata hisce nominibus insignita repererit Lector, ex qua officina prodierint, cognoscere poterit.

Prima semita vocatur Intelligentia admirabilis, Corona summa. Est enim lumen dans intelligere primordium sine principio, & est gloria prima; nulla creatura valet assequi existentiam eius. id est, intelligentia abscondita, occulta omnibus, quæ extra eam sunt, א Aleph, principium & caput omnium; est siquidem א forma omnium literarum, & omnes semitæ in ea sunt, sed per modum vniuersalem; hinc per metathesin dicitur פלא, id est, admirabilis, quod retrograda lectione idem est ac אלף Aleph, iuxta illud, Vocatur nomen eius admirabilis, Deus fortis, &c.

Secunda semita est, intelligentia illuminans, & est corona creationis, & splendor vnitatis maximè æqualis, quæ super omne caput est exaltata, & vocatur à Cabalistis gloria secunda. Vocatur autem illuminans, quia cùm sit origo totius creationis, notior est consequenter priore, quæ est אין סוף Ensuph, intelligentia abscondita, & ideo hæc semita vocatur etiam modus adæquationis. ita Radak in hunc locum Ietsiræ.

Tertia semita vocatur intelligentia santificans, & est basis sapientiæ primordialis, quæ vocatur artifex fidei, & radices eius אמן, & est, parens fidei, quia de virtute eius fides emanat; respondet autem tertiæ Sephiræ seu mensuræ, quæ בינה Binah seu intelligentia dicitur; quia per hanc exitus sapientiæ in omnes numerationes. Verùm de hoc ample discurrentem vide librum intitulatum Bareschith Rabba.

Quarta semita vocatur intelligentia metalis seu receptacularis, eò quò in eam tanquam in metam ex superioribus Intelligentijs delatæ, ab ea emanant omnes virtutes spirituales per subtilitatem, quâ vna ab altera in virtute coronæ summæ emanat, vocaturque idealis effluxus.

Quinta semita intelligentia vocatur radicatiua, eò quòd illa est ipsa vnitas maximè æqualis, qua coadunat se cum ipsa בינה intelligentia, quæ emanat è penetralibus sapientiæ primordialis. Virtutes superioribus semitis in hanc quintam semitam delatæ, & radicatæ, æqualesque suerunt, quando ab hac semita in inferiores deducuntur, transeunt, & mutantur pro varijs hominum moribus vel in misericordiam, vel in seueritatem & iudicium; de qua vide Pardes.

Sexta semita intelligentia dicitur influentiæ mediantis, eò quòd in ea multiplicentur influxus emanationum; illa enim facit influere affluentiam istam in omnes benedictionum piscinas, quæ vniuntur in ipsa. Dicitur hæc semita aquarum.

Septima emita vocatur Intelligentia recondita, eò quòd illa sit splendor refulgens in omnes virtutes intellectuales, quæ oculis intellectus, & fidei contemplatione perspiciuntur. Dicitur obscondita, quia illa non comprehenditur nisi per intelligentias numerationum; & sic distinguitur à prima semita, quòd illa incomprehensibilis sit, hæc comprehensibilis; diciturque semita intellectualium substantiarum.

Octaua semita vocatur Intelligentia perfecta & absoluta, eò quò illa sit apparatus primordialis, quæ non habet radicem, cui inhæreat, nisi in penetralibus Sephiræ, quæ Magnificentia dicitur, emanat que de propria ipsius subsistentia. Dicitur semita viuentium in aquis.

Nona semita dicitur Intelligentia munda, eò quòd ipsa mundet numerationes, & probet emendetque exscissionem imaginis earum, disponatque vnitatem earum, quæ ipsi vniuntur absque detruncatione & diuisione. Dicitur semita emundationis rerum.

Decima semita vocatur Intelligentia resplendens, eò quòd illa super omne caput exaltata sit, & sedeat in sede Binah, illuminetque fulgorem omnium luminarium, & emanare faciat copiam principi facierum. Dicitur semita varietatis rerum.

Vndecima semita, Intelligentia dicitur fulgida, eò quòd ipsa est cortina ordinata iuxta dispositiones & ordinem semitarum superiorum & inferiorum, & est dignitas quædam data ipsi, vt stet coram facie causaæ causarum.

Duodecima semita dicitur Intelligentia claritatis, eò quòd ipsa species sit magnificentiæ, locusque dicitur, de quo oritur visio videntium in apparitione. Vnde per eam vaticinium acquiritur, & ad quadrigam summam peruenitur.

Decima tertia semita dicitur Intelligentia inductiua vnitatis, eò quòd illa sit ipsa substantia gloriæ, & perficiat singulorum spiritualium veritatem. Omnes semitæ, quæ se vnitati supremæ vniunt, vniunt se per hanc decimam tertiam semitam, Nam אחד in numerum resolutum dat 13.

Decima quarta semita dicitur Intelligentia illuminans, eò quòd ipsa est Chasmal, institutrix arcanorum, & fundamentorum sanctitatis, & apparatus eorum. Dicitur semita arcanorum in rebus creatis inexistentium.

Decima quinta semita dicitur Intelligentia constitutiua, eò quòd ipsa constituat creationem in caligine munda, & Philosophi dixerunt quòd illa ipsa sit caligo, de qua scriptura loquitur Iob 38. Et caligo inuolucrum eius. Dicitur & semita apertionis luminum.

Decima sexta semita dicitur Intelligentia triumphans & æterna, eò quòd illa est voluptas gloriæ, quæ ipsi similis sit, & vocatur paradisus voluptatis, qui paratus est iustis. Dicitur & semita victoriæ contra genios malos.

Decima septima semita dicitur Intelligentia dispositiua, quæ aptat pijs fidelitatem, vt per eam induantur Spiritu sancto, diciturque fundamentum pulchritudinis in statu superiorum. Et præest omnibus formis superioribus & inferioribus.

Decima octaua semita dicitur Intelligentia siue domus affluentiæ, eò quòd de medio scrutationis eius trahuntur arcana, & abditi sensus, qui latent in vmbra eius, & qui adhærent scrutatinio ipseitatis eius de causa causarum.

Decima nona semita dicitur intelligentia secreti, vel omnium actiuitatum spiritualium, eò quòd affluentia sit, quæ diffunditur in eam de benedictione^* altissima, & gloria sublimi seu excelsa. Est semita affluentiæ in omnes numerationes.

Vigesima semita dicitur Intelligentia voluntatis, eò quòd illa est apparatus omnium & singulorum creatorum, & per hanc innotescit existentia sapientiæ primordialis. Est semita arcanorum sapientiæ.

Vigesima prima semita dicitur Intelligentia complacentiæ quæsiti, eò quòd illa accipit influentiam diuinam, vt influent de benedictione^* eius in omnia & singula existentia.

Vigesima secunda semita dicitur Intelligentia fidelis, eò quòd in manu eius commendatæ sunt virtutes spirituales, & fouentur per eam, vt propè adsint habitantibus sub umbra eius.

Vigesima tertia semita dicitur Intelligentia stabilita, eò quòd illa sit virtus consistentiæ omnibus numerationibus.

Vigesima quarta semita dicitur Intelligentia imaginatiua, eò quòd illa det similitudinem omnibus similitudinibus creatorum.

Vigesima quinta semita dicitur Intelligentia tentatiua; eò quòd illa sit tentatio primaria, quâ Deus tentat omnes pios.

Vigesima sexta semita dicitur Intelligentia renouans, eò quòd per illam omnia, quæ in creatione Mundi renouata fuerunt, renouet.

Vigesima septima semita dicitur intelligentia concitatiua, & est materia, de qua creata sunt omnia producta sub orbe supremo, & motus eorum.

Vigesima octaua semita dicitur intelligentia naturalis, eò quòd per eam perfecta est natura omnis existentis sub orbe Solis in perfectione.

Vigesima nona semita dicitur intelligentia corporalis, eò quòd illa formet omne corpus, quod corporatur sub apparatu omnium orbium, & incrementus eorum.

Trigesima semita dicitur Intelligentia collectiua, eò quòd colligant ex ea Astrologi iudicio stellarum & signorum cœlestium speculationes suas; & perfectiones scientiæ suæ iuxta rationem volutionum eorum.

Trigesima prima semita dicitur Intelligentia collectiua pariter, quâ comprehendit omnes virtutes orbium & signorum cœlestium, & formas seu imagines, & rationes seu iudicia eorum.

Trigesima secunda semita dicitur intelligentia adminicularis, eò quòd dirigat & concurrat ad omnes operationes septem planetarum, & ad partes eorum.

Atque hæ sunt triginta duæ semitæ sapientiæ, quæ à sapientia suprema procedunt, & actuantur à Binah, hoc est, intelligentia. Dicuntur autem Intelligentiæ, eò quòd studiosum in lege dirigant, illuminent, inflamment, instruant, ad Deum in omnibus latentem quærendum, amandum, & in ordine ad vnionem cum Deo, adhæsionemque dilecti, in quo tota felicitas hominis consistit, procurandam. Vsus harum semitarum practicus hic est. Cabalistæ cùm Deum per certam aliquam naturalium rerum semitam inuestigare volunt; primò summo studio & præparatione præmissa, triginta duo loca primi capitis Geneseos, hoc est, semitas rerum creatarum consulunt; deinde certis orationibus adhibitis per nomen אלהים Deum obtestantur, vt lumen propositæ semitæ inuestigandæ congruum largiatur, varijsque adhibitis cœrimonijs tandem sibi persuadent, intelligentiæ se lumen adeptos, dummodo corde mundo, fide inconcussa, & charitate ardenti inquisitioni institerint. Atque vt instans oratio maiorem efficaciam habeat, vt plurimùm nomine quadraginta duarum literarum, non sine superstitione, quæ nunquam abest, vtuntur; quòd vt ex primo & vltimo legis versu extractum fuit, ita summam quoque & ineffabilem efficaciam ad id, quod per illud postulant, obtinendum, habere arbitrantur. Lector, si placet, consulat paragraphum tertiam de nomine Dei 42 literarum, ex quo meliorem huius loci intelligentiam acquiret. De modo verò illud pronunciandi, vide infrà fusiùs tractatum.



Professional Website Chat from Envolve

OVUM ZOROASTRÆUM
From Kircher, Oedipus Aegyptiacus (Rome, 1652-4)

Atque hoc est Ouum illud Zoroastræum, id est, Mundus, in quo Orimazes 24 Deos, & Arimanius totidem condidit, bonorum malorumque commistionis causa. Fabulam vide apud Plutarchum ;ib. de Osiri & Isi, & fol. 176. Obelisci Pamphilij fusiùs pertractatam; quod & Chaldæi sub sequenti typo exhibuerunt. Ægyptij verò in hoc Obelisco in singulis Obelisci quaternis lateribus 48. Geniorum, quà beneficorum, quà maleficorum, stationes exhibent, ita vt singula latera eorum duodecim contineant, quæ per totidem stellas in singulis singulorum laterum frontibus indicantur; nihilque aliud sunt, quàm stationes Deorum, quas nos suprà in Astrologia Ægyptiorum duobus Hemispærijs ad mentem Veterum exhibuimus; his enim Ægyptij putabant, omnia quæ in Mundo sunt, subijci, hisce omnia administrari, omnia contineri. Continet itaque OBELISCVS BARBERINVS primò Pantamorphi Numinis, & 48. Geniorum Mundi eius ministrorum effectus & operationes, notis hieroglyphicis expressas, quas mediantibus quatuor primis naturis seu elementis in inferiori Mundo exercent. [SYNTAGMA V. OBEL. BARBERINVS. 275 CAP. III.] Secundo, in huius Obelisci hieroglyphicis Syntagmatis implicitè quoque docetur, quibus sacrificijs, adiurationibus, cœremonijs, singuli dictorum Geniorum allicendi, coniurandi, & in statuas compingendi sint. Item quibus instrumentis, aut supellectile in sacris vti, quaue ex materia statuas illas certis in locis quas Græci vocant, construere debebant, vt rebus Geniorum proprietatibus adaptatis allecti, vocantibus Magis faciliùs obsequantur. Tertioquibus amuletis, plylacterijs, periaptis, ad malorum omnium auerruncationem, felicitatemque consequendam cum publicè, tùm priuatim quisque illorum Geniorum colendus sit & inuocandus. Quæ omnia sub artificiosa symbolorum architectura hoc in Obelisco proposita continuentur: quorum aliqua eximia in naturali Philosophia ac Theologia Veterum pandunt mysteria; alia Magicis & superstitionis artibus inuoluta, vtpote Dæmonibus occultè sese eorum operationibus immiscentibus, cœcis mentibus fenestram passim as omnem impietatem, iterque ad totius perditionis præcipitium aperuêre. Quæ tamen omnia eâ cautelâ & & circumspectione a nobis explicabuntur, vt nec scandalo tenerioribus mentibus hæc nostra interpretatio esse possit, nec præferfidis curiososque ingenijs antiquorum Magiam addiscendi detur occasio.

Professional Website Chat from Envolve

Amuleti alterius Cabalistici heptagoni Interpretatio.

Hoc amuletum heptagonum circulo inclusum Veneri dicatum est, vti in Arithmetica hieroglyphica ostendimus. In circuitu signatæ sunt 72 literæ ex Cabala extractæ, quarum vnaquæque Angelum ex 72 indicat; de quibus vide Cabalam Hebræorum fol. 275. Quis hîc prima fronte non rideat maleferiatorum hominum stoliditatem, dum ineptijs huiusmodi Cabalisticis pessimè in Latinas literas transformatis, tantam tamen fidem habent, vt earum ope montes etiam se transferre posse, sibi persuadeant? Sed quoniam Diabolus humani generis hostis nihil agit, nisi quòd in contumeliam Christi hominumque perniciem cedat; hinc ad Satanicam nequitiam tegendam, data opera, attributa Christi in cornibus heptagoni ponunt, id est, Angelus tenebrarum sub forma lucis sese exhibet; sunt autem sequentia attributa. Intra cornu AB, intra quadratum singulis Crucis angulis quatuor literæ insertæ spectantur a.g.l.a. quod Hebraicum nomen est, & in Cabala celeberrimum אגלא, quod expansè idem significat ac, אתה גבור לעולם אדני Tu fortis in æternum Domine: Si enim capitales singularum vocum literas in vnum iunxeris, prodibit nomen אגלא Agla, vti quadratum ostendit. Intra cornu BC ponitur אלי Eli, id est, Deus meus.

Intra cornu CD ponitur אלהי Eloi, quod tamet si idem prorsus cum præcedente significet, tanquam diuersum tamen quidpiam posuerunt; vt vel hinc horum nebulonum supinam ignorantiam & inscitiam colligas. Intra DE Christus, deinde Sother, quod Græcè Saluatorem significat, nè verminosum machinamentum Græcâ voce carerer. Sequuntur postea Adonay & Sadai; illud Dominum, hoc Omnipotentem notat. Atque hæc sunt septem attributa Christi, quibus subiungunt septem Veneris Intelligentias, quæ sunt Cafziel, Satquiel, Samaël, Raphaël, Mahel, Michaël, Gabriel; quæ vocabula Hebraica passim translata sunt; vt vel ex hoc ipso appareat, à Deo bonisque Angelis emanare minimè posse, quod tam turpiter, non nisi ab omnis turpitudinis Cacodæmone, transformatum est: talia sunt in heptagoni lateribus inscripta, verius ex culina Diaboli, quàm ex Cabala translata vocabula. Inscribunt tandem huic heptagono pentagonum, in cuius centro litera T symbolum salutis; circa quod cùm has literas υγεια scribere debuissent, bestijs tamen inscitiores has supposuerunt e e e e y. Intra triangula verò ex Arabum amuletaria officina ponuntur yl, al, le, al, um, corruptissimè vti omnia alia; volebant enim illud Arabicum exprimere la alla ella alla, non est Deus nisi Deus, quod dum pronunciare nequirent, illorum loco dicta inconcinnissima verba posuerunt, yl, al, le, al, um: sed quid sibi velint duo verba, um, explico. In dicto Arabum pronunciato semper hæ voces sequuntur, Mahumet rassul alla; atque harum capitales literas referunt um. vt vel ex hoc colligas, quantis modis illudat Dæmon incautis hominibus, vt dum Christiani esse volunt, occultè Mahumetanismum profiteantur; in hoc enim vnico Amuleto quatuor sectarum, Iudaicæ, Christianæ, Mahumetanæ, Paganæ, ab ijs, qui illud portant, fit professio, idque occulto pacto Dæmonis, ad Christianæ religionis contumeliam ea de causa instituto. Sed quid pentagonum sibi velit, expono. Pentagonum Veteres, vti in Arithmetica docuimus, Marti, vti & heptagonum Veneri dedicarunt; quo quidem indicabant, neminem Venerem possidere, qui priùs Martem non attraxisset; de quibus in Astrologia Ægyptiaca susiùs; hoc enim pentagono victoriam in omnibus sibi spondebant. Porrò finis huius Amuleti erat, amorem & beneuolentiam omnium, & consequenter carnalium desideriorum plenam fruitionem, victoriamque contra omnia aduersa eius gestatione obtinere; quod ex adiuratione quam pronunciare solent, quã & Deum, & Angelos, veriùs Cacodæmones cum inuocatione Veneris aut Martis sacrilego & impio ritu sollicitare solent, patet, quam &, nè Christianæ aures vulnerentur, consultò omitto. Quicunque itaque huiusmodi possederit farinæ Amuletum, illud non naturale, non Diuinum aut Angelicum, sed immediatum Diabolicæ machinationis opus se possidere sibi persuadeat, non nisi cum æterna animæ ruina vsurpandum.